У Міжнародны дзень авіяцыі і касманаўтыкі, 12 красавіка, Магілёўская арганізацыя Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны зладзіла чарговую вандроўку па маршруце Магілёў - Глуша – Старыя Дарогі – Завалочыцы – Бабруйск – Магілёў. У падарожжа, дэвізам якога стала славутае “Паехалі!” Ю. Гагарына, выправіліся каля 45 магілёўцаў.


Бабруйская шаша. Фота mahilou.org

Здавалася, само надвор’е спрыяла правядзенню вандроўкі: нядзеля выдалася вельмі цёплая і сонечная, а краявіды ўздоўж бабруйскай шашы цешылі вока. За Бабруйскам, які на ўездзе ўразіў выглядам падобнага на НЛА лядовага палаца, шлях пралягаў па старой “Варшаўцы”.


Лядовы палац у Бабруйску з акна аўтобуса. Фота mahilou.org

Першым прыпынкам на старажытным тракце стала мястэчка Глуша. На малой радзіме славутага беларускага пісьменніка, літаратуразнаўцы Алеся Адамовіча нас сустрэла настаўніца беларускай мовы Таццяна Фёдараўна, якая распавяла пра гісторыю паселішча. Падчас невялічкага шпацыру па ўскраіне мястэчка, у якім дагэтуль стаіць хата А. Адамовіча, давялося пабачыць прыгожую царкву і вятрак, а таксама… школьныя басейн пад адкрытым небам і трасу для біятлона, што шчыра здзівіла.


Царква ў Глушы. Фота mahilou.org

Могілкі, дзе пахаваны А. Адамовіч, знаходзяцца ўжо за мястэчкам. Уражвае сваёй веліччу валун на магіле пісьменніка, побач з якой знаходзяцца магілы брата і бацькоў аўтара “Хатынскай аповесці”. Памяць выбітнага беларуса сябры ТБМ ушанавалі ўскладаннем кветак.


Вятрак (Глуша). Фота mahilou.org

Праехаўшы яшчэ 40 кіламетраў па “Варшаўцы” (сёння шаша Р43 мяжа РФ – Крычаў – Бабруйск – Слуцк - Івацэвічы), апынуліся на Міншчыне, у Старых Дарогах, дзе нас ужо чакаў гаспадар прыватнага музею краязнавец Анатоль Белы.


Басейн пад адкрытым небам. Фота mahilou.org

Не будзе перабольшваннем сказаць, што ўсе падарожнікі былі па-добраму шакаваныя пабачаным: пантэон скульптур з выявамі змагароў за Бацькаўшчыну, мноства карцін, медальёнаў – скарбам гэтага музея пазайздросціць любы дзяржаўны! І разам з ўсім гэтым – непаўторная атмасфера выключнай беларускасці, пашаны і гонару за беларускую мову, культуру, за Беларусь… Дзве гадзіны, паведзеныя ў музеі, праляцелі імгненна, пакінуўшы ўва мне вялікую радасць ад сузірання нашай багацейшай спадчыны і не меншае імкненне надалей шанаваць, вывучаць і берагчы яе.


Ускладанне кветак на магілу Алеся Адамовіча. Фота mahilou.org

Вярнуўшыся на Магілёўшчыну, завіталі ў вёску Завалочыцы Глускага раёна. Тут агледзелі сядзібу пач. 20 ст. і бровар канца 19 ст. На жаль, гэтыя прыгожыя будынкі занядбаныя, што, на жаль, так характэрна для Беларусі…


Распавядае Анатоль Белы. Фота mahilou.org

Нарэшце, апошнім прыпынкам нашага падарожжа стаў самы вялікі горад пасля абласных – Бабруйск. Вельмі цікавую экскурсію па ім нам правёў старшыня мясцовай суполкі ТБМ Віктар Маліноўскі. Калі будзеце ў гэтым горадзе – абавязкова наведайце крэпасць, якая, нягледзячы на занядбаны стан, уразіць вас веліччу сваіх памераў і магутнасцю ўмацаванняў. Не забудзьце наведаць і помнік ураджэнцу Бабруйшчыны, нашаму славутаму драматургу Вінцэнту Дуніну-Марцінкевічу, усталяваны нядаўна ў гарадскім парку ў многім дзякуючы намаганням Бабруйскага ТБМ. Праведайце і бабра на пешаходнай вуліцы – ён, кажуць, прыносіць удачу…


Сябры ТБМ з Анатолем Белым. Фота mahilou.org

Удалай атрымалася і вандроўка па старажытным Варшаўскім тракце, якая, пакінуўшы мноства ўражанняў, натхніла нас Беларуссю.


Завалочыцы. Сядзіба 1914 г. Фота mahilou.org


Завалочыцы - Бровар. 1888 г. Фота mahilou.org


Бабруйск - крэпасць. пач. 19 ст. Фота mahilou.org


Сябры ТБМ ля помніка бабру. Фота mahilou.org