Паспрабуйце спытаць карэннага жыхара якога-небудзь горада пра адметнасцi яго роднага месца. Знянацку, хутчэй за ўсё, ён вам нiчога i не адкажа. Затое потым, калi павядзе па вулiцах, то зможа прыгадаць мiльён дробязяў, якiя адбiлiся ў памяцi i непарыўнымi нiцямi ўспамiнаў звязваюць яго i горад. Аднак заезджы вандроўца заўсёды прыкмецiць у новым горадзе нешта iншае, да чаго вока карэннага жыхара даўно прызвычаiлася. Вось так i давялося пабываць мне ў горадзе на Дняпры, над якiм яшчэ бывае лётаюць старыя легенды пра Машэку ды пра Магiлу Льва . І паспрабую з вамi падзялiцца тымi ўражаннямi, якiя мне ў спадчыну пакiнуў стары i адначасова сучасны Магiлёў.